گروه امور زيربنايي, مهدي زاهدي- در پي اظهارات عجيب رييس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري - که متولي اصل ميراث فرهنگي کشور به حساب مي آيد-  اميدها براي نجات تمدن چند هزار ساله پارسي به ياس نزديک شد و تنگه بلاغي در آستانه نابودي قرار گرفته است.
به گزارش خبرنگار جهان اقتصاد، اسفنديار رحيم مشايي طي روزهاي گذشته اعلام کرده بود که هيچ اثر ارزشمندي در تنگه بلاغي وجود ندارد و با ارايه يک نظر شگفت انگيز مجوز زيرآب رفتن تنگه بلاغي را صادر کرد و به منظور خالي نماندن عريضه وعده داد: ادامه کاوش ها را در زيرآب انجام خواهيم داد!
با اين اوصاف و با توجه به کنارکشيدن تقريبا تمامي متوليان دولتي ميراث فرهنگي کشور - که هزينه انجام شده براي احداث سدسيوند را بيشتر و مهم تر از هزينه نابودي ميراث کشور مي دانند- تنها کساني براي دفاع از حريم تاريخي کشور در ميدان باقي مانده اند که هيچ قدرت اجرايي ندارند اما در صورت تداوم فعاليتها قطعا خواهند توانست از نابودي ميراث تاريخي کشور جلوگيري کنند.
در همين راستا پايگاه اطلاع رساني براي نجات يادمان هاي باستاني با هدف جلوگيري از آبگيري سد سيوند به کميسيون اصل 90 مجلس شوراي اسلامي شکايت کرد.
اين انجمن غيردولتي در گزارشي آورده است: پايگاه اطلاع رساني براي نجات يادما ن هاي باستاني (دشت پاسارگاد) که بازتاب دهنده ي نظر نمايندگان گروهي از سازمان هاي مردم نهاد است و نزديک به 15 ماه پيش با گردآوري همه ي آگاهي ها درباره ي سد سيوند و تنگه ي بلاغي، گفت وگو با کارشناسان  چه موافق و چه مخالف راه اندازي سد سيوند  و در راستاي اطلاع رساني شفاف پيرامون اين قضيه کار خود را آغاز کرده است، همان چنان که در نخستين واکنش خود، نظر انجمن هاي يادشده را به همراه درخواست به عقب انداختن چهار ساله ي آبگيري سد سيوند، به رييس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري تحويل داده بود (کم ترين زمان عنوان شده براي مستندسازي آثار تنگه ي بلاغي ازسوي کارشناسان و باستان شناسان چهار سال بوده است)، خواهان آن است که اين سد آبگيري نشود; چراکه مطالعات جامع و دقيق کارشناسي هنوز به پايان نرسيده اند و نتايج آنچه تاکنون انجام شده است، دقيقا بر فاجعه بار بودن آبگيري اين سد مهر تاييد زده است.
در اين مطلب با اشاره به فرستادن نامه اي در اين باره به رييس جمهور و تاکيد بر توقف ادامه ي ساخت سد سيوند، آمده است: تاکنون پي گيري هاي مسوول روابط عمومي پايگاه هيچ نتيجه اي نداشته است. از اين رو پايگاه اطلاع رساني 18 آذرماه شکايت خود را به کميسيون اصل 90 مجلس شوراي اسلامي برد.
وزارت نيرو مدعي است که مي توانست، در آذرماه سال گذشته سد را آبگيري کند; ولي به دليل نجات ميراث فرهنگي اين آبگيري را به عقب انداخته است. اين ادعا نمي تواند درست باشد; چراکه در 13 آبان ماه سال گذشته، گروهي از مهندسان سازمان نظام مهندسي ساختمان استان فارس از آن منطقه بازديد کردند و مي توانند گواه باشند که ساخت بدنه ي سد آغاز نشده بود. وزارت نيرو در اين يک سال بارها زمان هايي را براي آغاز آبگيري اعلام کرده است (اسفند 1384 و ارديبهشت، خرداد و شهريور 1385)، ولي هربار باز ظاهرا به همان دليل (دادن زمان به باستان شناسان)، آن را به تعويق انداخته است، درحالي که اگر فرض ناتمامي سد را به کناري نهيم، بنا به گفته ي کارشناسان تنها زمان براي آبگيري سد، آذرماه و در زمان آخرين سيلاب هاي فصلي است. پس نه تنها وزارت نيرو تاکنون براي نجات ميراث فرهنگي، آبگيري سد را به تعويق نينداخته، بلکه تلاش کرده است، از ميزان حساسيت ها در موعد واقعي آبگيري بکاهد. ازسوي ديگر، با اين کار، آرامشي را که لازمه ي کار باستان شناسي است، از باستان شناسان گرفته است; چراکه آنها بايد در فضايي به دور از تنش ها به کارشان بپردازند، نه اين که گاه به گاه خبر آبگيري را به آنها بدهند و سرعت بيش از اندازه در کار را از آنها بخواهند. همچنين يادآور مي شود که بيشينه ي هزينه هاي ساخت سد درست در همين يک سال که حساسيت ها نسبت به آن بالا گرفت، خرج شد.
در اين گزارش همچنين گفته شده است: اما به گمان ما، تشويش افکار عمومي و از دست رفتن اعتماد، مهم ترين آسيبي است که از آبگيري سد سيوند حاصل مي شود. سرمايه ي ملي هزينه شده براي ساخت اين سد هيچ قابل قياس با سرمايه ي انساني و اثر رواني ناگواري نيست که بر ايرانيان دوست دار ميراث فرهنگي اين مرز و بوم خواهد داشت، اثري که شايد بر روند وقايع آتي ايران تاثيرگذار باشد. تنها کافي است که نيم نگاهي به حجم خبرها، گزارش ها و مقاله هاي مرتبط با اين سد داشته باشيم، تا ابعاد وحشتناک چنين اقدامي بر ما آشکار شود. يک جست وجوي اينترنتي ساده بيش از 14 هزار و 100 لينک فارسي را به ما ارايه خواهد داد که بي نظير است.
در پايان، پايگاه در نامه اي که به عنوان «نمايندگان ملت ايران» و براي همه ي نمايندگان مجلس شوراي اسلامي فرستاده، آورده شده است: نمي دانيم که از روند پرشتاب ويران سازي آثار تاريخي اين سرزمين  در کنار هجمه هاي وسيع به خود تاريخ و دستاوردهاي معنوي نياکان خردمندمان  تا چه ميزان آگاه هستيد، ولي قطعا نيک آگاهيد که شناخت بهتر تاريخ و فرهنگ ديرينه سال ما  که يادمان هايي چون آنچه در دشت پاسارگاد است، نمادهاي آنها به شمار مي روند  در ايستادگي امروز ما دربرابر فرهنگ هاي مهاجم نقشي به سزا دارد. پس ياري مان کنيد که سيوند آبگيري نشود; چراکه اکنون اين سد  به درست يا غلط  به نماد مبارزه با بخشي از تاريخ ايران تبديل شده است. درحالي که سرزمين ما تنها سرزميني است که هرچند پرفراز و نشيب ترين تاريخ را در جهان داشته، هنوز با ريشه ي فرهنگي و انسان ساز خود در ارتباط بوده و دچار گسست تاريخي نشده است.